Kemal Tahir ile keyifli bir yolculuk.

Rahmet Yolları Kesti, Kemal Tahir’in okuduğum ilk kitabı. Eşkıyalar, planlar, ihanetler, saflar, cinler hep burada… Rahmet Yolları Kesti’de insanı bulduruyor, iyiden ziyade kötü insanı gösteriyor, en yalın haliyle insanların iç dünyaları gözler önüne seriyor Kemal Tahir. 

Kitap, tasvirlerden ziyade konuşmalar üzerine kurulu. Kemal Tahir’in diğer kitaplarında ki yazım şeklide aynı mıdır bilmiyorum. Rahmet Yolları Kesti’de uzun süredir okuduğum kitaplardan farklı bir yazım tarzı var. Karakterler hiç susmadı kitap sonuna kadar, hep konuştular, hep konuştular… Başlarda kitap karakterlerinin sürekli konuşmaları beni yorsa da bir noktadan sonra su gibi aktı konuşma metinleri. Yanlarında hissettim kendimi, cevap verdiğimde oldu hatta. 

Köy erkeklerinin kadınlara bakış açısına ve yaklaşımına sinirlenirken, Uzun İskender, Kuru Zeynel ve Katır Adil’in konuşmalarına gülümsedim, hatta bazı bölümlerde toplu taşıma aracında gülmemek için kendimi çok zor tuttuğum zamanlar da oldu. Karakterler çok renkliydi, her biri ayrı ayrı incelemeye değer. 


Tanıtım Metni

Kemal Tahir'in ilk romanlarından olan Rahmet Yolları Kesti (birinci basımı 1957) halkımız arasında yıllarında sürüp gelen, folklorumuza derinliğine yansımış bulunan eşkıya hayranlığına karşı çıkan bir yapıttır. İnce Memed'in büyük başarısıyla aydınlar arasında da yaygınlaşmaya başlayan bu hayranlığa karşı Kemal Tahir, Rahmet Yolları Kesti'yle, önceleri bir hayli yadırganan ters bir görüş getirmiş, yanlış bir duygusallığı önlemeye çalışmıştı. 

"Eğer bir memlekette bu eski eşkıya lejandlarının hayranlık havası, yalnız köylülerde değil, aydınlar arasında da sürüp gidiyorsa, eşkıya ülküleştirilip yüceltiliyor, onlara birtakım umutlar bağlanıyorsa, yalnız idari bir zaafın değil, aydınlar arasında da şuursuz bir ters anlayışın ve koşuluşun varlığına inanmak gereklidir."

Buket Özsanat
24 Şubat 2016 Çarşamba
989 Görüntülenme

Facebook Yorumları

Site İçi Arama
Anket Tümü
Kitap okumanıza en çok engel olan şey nedir?